Hoe hadden we tegen de grondslagen van de evolutie in moeten gaan, wilden we de shit waarin we nu zitten hebben kunnen voorkomen? De wijsheid van achteraf, zo mogen we beseffen, komt per definitie te laat. We hadden het kunnen voorkomen als we niet aan de Wil van de evolutie hadden meegewerkt. Evolutionaire processen, zo mogen we beseffen, vormen nu eenmaal energie-verbruikende patronen en structuren van macht&kracht. Macht om te kunnen concurreren met andere evolutionaire vormen van materie waaronder levende materie, staat gelijk aan overlevingsvermogen. Het vermogen tot groei, de wil tot macht, de eeuwige concurrentiestrijd, opbouw en afbraak, … – is het het falen van de mens die nu de Antropocene ondergang aanstuurt, of is het de evolutionaire zelforganiserende overmacht waar uiteraard ook de mens aan onderhevig is? Laten we het maar houden op het laatste. Had het anders kunnen lopen? In theorie, dat wil zeggen wanneer we de mens buiten beschouwing laten, vast wel. Maar laten we maar vertrouwen op de praktijk. We moeten immers toch ergens op kunnen vertrouwen in structureel onomkeerbare ondergangstijden.
Reactie plaatsen
Reacties