De kosmos zucht, de aarde schreeuwt, de materie kreunt. Het lijden ontwikkelt zich, de chaos ontplooit zich, de instorting voltrekt zich. En de mens? Wat zullen we zeggen van de mens? Van Zondeval tot Antropoceen, van verdrijving uit het Paradijs tot verdrijving uit het Holoceen: het voltrekt zich van lot tot lot, van gezwoeg tot gezwoeg, van val tot val. Dat zullen we zeggen van de mens, de voltrekker van het zuchten, het schreeuwen, het kreunen.
*
De mensen, het zijn halve kadavers, nog net niet koud en nog gebukt gaand onder de zorgen, de pijnen, de ellende van het vlees, van het bloed. Zij zijn de lijdenden bij uitstek, omdat ze, eenmaal als mens geboren, die opperste, meest dwaze staat van zijn nog niet ontstegen zijn, omdat ze nog moeten worden ingepalmd door de tijdloosheid, nog moeten worden opgeslokt door het Grote Niets, de genade ervan ontvangend. En toch wensen we die genade zo lang mogelijk uit te stellen, welk een zotheid. Wij zijn het, wij zijn die uitverkorenen, wij zijn die halve kadavers, die karkassen van de toekomst. De rottenis druipt reeds van onze botten, struikelend, horende doof, ziende blind, tegenstribbelend tegen de dood. Steeds weer wensen we de lange route te nemen, de meest inefficiënte, de meest ineffectieve, de domste omweg in plaats van de slimste, de kortste, kortom de zelfmoord. Zelfmoord is niet fijn en kan eenvoudig voorkomen worden. De beste route, de meest ethische ook, is immers de route van het niet-geboren zijn. Het Paradijs, die Hof van Eden verwerd tot een doolhof, tot een stervenshof, en toch wensten we de uiteindelijke genade nog zo lang mogelijk te ontlopen, willens en wetens tegen wil en dank nog zo lang mogelijk te dolen, als wandelende skeletten, als fantomen, verlangend naar bevrediging die onmiddellijk weer gevolgd werd door onvrede, door onrust, door gebrek, door wanhoop. Het heeft de planeet gebracht tot de staat waarin hij nu verkeert, de staat van ontbinding. Het tijdperk van skelettepret is onontkoombaar aangebroken.
Tot zover het brekende nieuws van de dag. Op de volgende twee pagina's (via poëtica en via theoretica) vindt u twee benaderingen van het Antropoceen.
Maak jouw eigen website met JouwWeb