Antropoceen - reflecties

De kosmos zucht, de aarde schreeuwt, de materie kreunt. Het lijden ontwikkelt zich, de chaos ontplooit zich, de instorting voltrekt zich. En de mens? Wat zullen we zeggen van de mens? Van Zondeval tot Antropoceen, van verdrijving uit het Paradijs tot verdrijving uit het Holoceen: het voltrekt zich van lot tot lot, van gezwoeg tot gezwoeg, van val tot val. Dat zullen we zeggen van de mens, de voltrekker van het zuchten, het schreeuwen, het kreunen. 

*

Wie een nieuw tijdperk bewust wil binnentreden, bijvoorbeeld zoals heden ten dage het tijdperk van het Grote Vergaan, die zal dit avontuur moeten omarmen en verwelkomen, er valt toch niet aan te ontkomen. Het Grote Vergaan is een vorm van avontuurlijk toerisme, bij welk reisbureau kunnen we deze reis het beste boeken? Welke reisorganisatie biedt het beste comfort, de meeste service met de meeste sterren en toch voor niet al te duur? Welke boekingsvoorwaarden zijn het meest gunstig? Als eerste lijkt mij: geboren zijn precies in deze tijd, niet daarvoor toen de problematiek van planetaire overshoot nog niet speelde; en ook niet daarna ten tijde dat de mensheid is uitgestorven. Als tweede voorwaarde: persoonlijk nog net niet gestorven zijn. Als derde: zich van dit alles in ruime mate bewust zijn. Zo kan men deze reis het beste genieten.

Tot zover het brekende nieuws van de dag. Op de volgende twee pagina's (via poëtica en via theoretica) vindt u twee benaderingen van het Antropoceen.