Ik kreeg een pushbericht. Van wie? Van de Godt zullen we maar zeggen, Hij die ons doen en laten ziet en ons ten diepste doorgrond. Al mijn hoofdzonden werden genoemd, mijn valse pretenties, mijn tekortkomingen, mijn obsessies, mijn blinde vlekken, mijn onmatigheid, mijn energieverbruik, mijn vervuilingscoëfficiënt. Wat een helderziendheid, wat een nauwkeurigheid, wat een rake observaties! Ik moest het me niet al te persoonlijk aantrekken, zo stond er bij vermeld. Het was gewoon menselijk, een gemiddelde diagnose van de gemiddelde mens zullen we maar zeggen. Waren er verzachtende omstandigheden? Ja, die waren er, dat wil zeggen die waren er. Die waren er geweest in redelijk leefbare tijden, in tijden die passé zijn. Nu kunnen we ons die omissies niet meer veroorloven, in tijden van planetaire overshoot. We zouden een hoge mate van heiligheid moeten bereiken en diepe ascese moeten betrachten tot op de bodem van onze verlangens, kortom: een godsonmogelijke opdracht. We riepen de afzender van het pushbericht aan voor hulp en bijstand, maar Hij bood geen inzicht en geen uitzicht. Hij had geen oplossing zei ie. Hij had gewoon op de knop ‘verzenden’ gedrukt en daarmee zijn eindverantwoordelijkheid als beëindigd beschouwd.
Reactie plaatsen
Reacties