De mens centraal stellen, ofwel antropocentrisme. Dit paradigma, dit denkbeeld zal ons op onze wenken bedienen: we staan centraal in het causale verband van het feest der uitsterving. De ratio centraal stellen, de wetenschap, ook daar zijn wij in gaan uitblinken de laatste eeuwen. Dankzij die wetenschappelijke taal hebben we het formidabele vermogen bemachtigd om te kunnen zeggen: de mens zal statistisch significant worden gedecimeerd. Probabilistisch gezien is het allemaal geen kattenpis, wanneer we mediaan en percentiel in ogenschouw nemen. In het jargon van de dynamiek van positieve en negatieve feedbackloops met hun tipping points en equifinaliteiten wordt ons een systeemwereld geopenbaard waar je u tegen kan zeggen. Het nadeel is alleen dat je er een standaardafwijking van krijgt die correleert met de modus van de regressie. Ellende en lijden kan er zo moeilijk in worden uitgedrukt.
Reactie plaatsen
Reacties