Ontologische beelden, ofwel vooronderstellingen, gelden voor iedereen. We ontkomen er niet aan. Het start niet bij het logisch-analytisch aspect. En het doet sterk mee in de beschouwing op klimaatverandering dat een onderdeel is van alle Antropocene verandering. Ze zijn meestal impliciet en dat zien we terug in discussies. Het is (dus) wel handig als ze daar waar mogelijk iets explicieter worden gemaakt. Dan zien we ook waar de meningsverschillen op gebasseerd zijn. Dat gaat nameijk veel verder en dieper dan het argumentistisch redeneren. Dus lijkt mij de vraag toch wel interessant:
Hoe nu kunnen ontologische beelden die betrokken zijn op het Antropoceen worden geanalyseerd?
Zodra we onderkennen dat ontologische beelden vaak impliciet zijn, hebben we een manier nodig om ze zichtbaar en vergelijkbaar te maken. We kunnen ontologische beelden rond het Antropoceen analyseren door systematisch te kijken naar wat er wordt verondersteld dat bestaat, hoe dat bestaat, en hoe die aannames doorwerken. Hieronder, zonder daar dieper op in te gaan, een aantal invalshoeken.
Expliciteren van basisentiteiten ; Relaties in kaart brengen ; Aannames over grenzen en schaal ; Analyse van taal en metaforen ; Impliciete normativiteit blootleggen ; Reducties en blinde vlekken identificeren ; Vergelijkende analyse ; Praktische doorwerking onderzoeken.
Ontologische analyse van het Antropoceen is het systematisch blootleggen van aannames over wat bestaat, hoe het samenhangt en welke grenzen en mogelijkheden daaruit volgen. Dit is belangrijk omdat verschillende ontologieën leiden tot totaal verschillende mens- en wereldbeelden. Die verschillen zitten niet alleen in meningen, of redeneringen, maar in verschillende opvattingen van wat werkelijkheid is.
Reactie plaatsen
Reacties