Het Antropoceen zal ons van onze kleren ontdoen, van onze maskers, om ons naakter en weerzinwekkender aan onszelf aan te bieden. Weerzinwekkender dan enige goddelijke komedie of openbaring ooit eerder heeft gedaan. De Antropocene spiegel zal ons een gedrocht tonen, een monster, een gezwel om waarlijk U tegen te zeggen. Een denker die illusieloos wenst na te denken over de ‘staat van de mens’ komt uit bij een filosofie waarin wrange humor het hoofdgerecht zal moeten zijn, wil zij het maag- en darmenstelsel niet al te veel van slag brengen. Een filosoof zal tegenwoordig komediant moeten zijn, een komediant zal filosoof moeten zijn, het spel van de instorting meespelend en zich gespeeld zo kwaad moeten maken dat het lijkt alsof het echt is. Het masker zal dus toch weer opgezet moeten worden, terwijl het de misselijk makende wanhoop camoufleert. Wij mogen het toeval prijzen dat wij in het Fuiktijdperk zijn geboren, dit langgerekte moment van de waarheid – dat ons op het spel heeft gezet, eindelijk weer eens een echt spannend spel. Kortom, de waarheid van het eindspel.
Reactie plaatsen
Reacties