Waar ze vroeger gezellig met elkaar optrokken, staan in dit tijdsgewricht Schepper en Opschepper lijnrecht tegenover elkaar. De Opschepper heeft het takenpakket van de Schepper afgepikt, en zie wat hij er van bakt. De Opschepper is niet leerbaar voor coaching, gebruikershandleidingen zijn niet aan hem besteed. En zo werd de Opschepper, die praatjesmaker van de kosmos, de architect van het Fuiktijdperk, een tijdperk dat de toekomst heeft. De toekomst wacht ons op om ons met genoegen te offeren en de mensen gedragen zich als haar marionetten, als haar pijpendansers. Wanneer wij, aanbidders van energie, energie en energie onszelf tot zowel werkgever als ondergeschikte verklaren van wat komen gaat, dan baden we reeds in de doorzichtigheid van ons door onszelf voorbeschikte lot, in een dageraad van rampen, in een vruchtbare Apocalyps. Zijn wij dan medeplichtig aan onze eigen vernietiging? – ach, laat de rechter oordelen, maar wie zal deze rechter moeten zijn? De rechter die zelf niet medeplichtig is werpe de eerste steen. Hoor het gehuil van onze angst en het genot van het Kwaad dat zich door onze gedachten mengt. Waarom gaan we onszelf niet te lijf met een volmaakte zelfmoord? O, juist ja: we gaan onszelf te lijf met een volmaakte zelfmoord.
Reactie plaatsen
Reacties