Tot het wezen van het Antropoceen doordringen betekent onze ondergang erkennen en gun ons nu eens even om dat uit te leggen in plaats van zoals altijd direct in de verdediging te schieten. Goed. Al wat is vergt energie. De mens is. De mens is de energievreter bij uitstek, tot aan en voorbij de planetaire grenzen, wat nu te doen? Iets anders dan mens dus dan energievreter zijn lukt natuurlijk niet, dus het einde van deze soort is in zicht. Het is in zicht zoals uiteindelijk land in zicht kan zijn, waarbij gejuich onder de bemanning opwelt. Het einde van de mensengeschiedenis doet de planetaire geschiedenis voortstuwen. Voortstuwing is mooi en waarom ook zou het mensdier voor eeuwig die voortstuwer moeten zijn? Laten andere entiteiten het stokje maar eens overnemen. Laten zij maar eens voor bovenbaas gaan spelen zoals de mens dat de laatste eeuwen heeft gedaan. Nee, niet op dezelfde manier natuurlijk, integendeel. Het zou beter zijn, veel beter, als hun creativiteit, hun driften, hun passies nu eens wel in overeenstemming is met de creatieve voortgang.
Reactie plaatsen
Reacties