Gezien de meest recente geopolitieke, sociotische en ecotische ontwikkelingen zien we over het algemeen de idealisten opschuiven naar meer realisme. Er is een relatie tussen die twee, rondom de kwestie: ondanks de reële verslechterende ontwikkelingen - wat rest ons nog zonder idealisme?

Ook Nate Hagens is realistischer geworden, zie zijn podcast https://www.youtube.com/watch?v=4h7Jpf2raBM

“Nou, mijn theorie over verandering is veranderd in het afgelopen decennium. Ik dacht altijd dat stemmen op de juiste mensen om beslissingen te nemen, het vliegdekschip (mammoettanker - JL) verplaatsen. En ik dacht altijd dat technologie, de juiste technologie,  het algemene spelbord zou aangepast kunnen worden. Ik dacht altijd dat beleid en bestuur de belangrijkste antwoorden waren. Ik denk dat we dat allemaal nodig hebben.  En de verandering van de culturele tijdsgeest. Maar ik denk eigenlijk dat het biofysische gewicht van onze  situatie is nu te complex.” (transcript; automatisch vertaald uit het Engels)

Vervolgens komt zijn (noodzakelijke? logische?) idealisme om de hoek kijken, en we kunnen, - in zijn algemeenheid, niet betrokken op de persoon -, ons afvragen hoe die twee, de reële ontwikkelingen en het idealisme zich tot elkaar verhouden.

Hij zegt: “Er zal in de toekomst een vereenvoudiging komen. Dus steeds meer...  Mijn theorie over verandering is dat emergentie een rol gaat spelen, en de focus hiervan ligt op...  Het doel van de podcast is om de beginvoorwaarden van de toekomst te veranderen, zodat ze beter zijn dan de  standaardvoorwaarden. Dat betekent: door middel van onderwijs, door proefprojecten, door samenwerkingen, door netwerken.  Door middel van gesprekken zaaien we ideeën, scenario's die zich ontwikkelen tot plausibele en zelfs waarschijnlijke mogelijkheden.  Die bestaan ​​op dit moment helemaal niet. Dus, ik denk dat dat mijn algemene theorie over verandering is.  Maar er zit wel degelijk een logica achter. Steeds vaker beginnen we, denk ik, op het niveau van het individu, waar we  We hebben onze eigen regie in ons leven, in onze wereld, verankerd, en dat begint met zelfzorg.  En al die dingen waar ik het over heb gehad: slaap, beweging, voeding, ruimte en tijd. En, weet je, het kalmeert je zenuwstelsel een beetje, waardoor de vecht- of vluchtreactie stopt.  wat vanzelfsprekend voortkomt uit het leren over deze dingen. Zelfzorg staat daar vlak achter.”