Het contrast tussen Holoceen en Antropoceen zo scherp mogelijk gesteld

 

Laten we het Holoceen nog eens op een andere manier beschrijven dan eerder gedaan:

- één bak ellende, verschrikking, verwonding,

- onder de wetten van het behoud ervan,

- waarbij zich extreem veel cultuurlijke, technologische, demografische en van de natuur vervreemdende ontwikkeling en groei voordeed, kon voordoen,

- door de redelijk stabiele en gunstige klimaatomstandigheden.

 

Het scherpe conceptuele en reële contrast met het Antropoceen wordt dan:

- een schrikbarend grotere bak ellende, verschrikking, verwonding,

- onder de wetten van de toename ervan,

- waarbij zich extreem veel cultuurlijke, technologische, demografische ondermijning, aftakeling, vernietiging voordeed, kon voordoen,

- door de toenemend instabiele en ongunstige klimaatomstandigheden.

 

Het is logisch dat het Antropoceen in het Holoceen werd opgebouwd, al vanaf den beginne ervan; en dat de gevolgen van de onlosmakelijke natuurcultuurverstrengeling pas achteraf beseft konden worden – toen het te laat was.

De mens betaalt een hoge prijs voor zijn ‘to be’. ‘Not to be’ kan een/de uitkomst zijn.