Wanneer we ons nog willen vastklampen aan optimisme, en/of aan hoop, en/of op kansen ten goede, en/of aan ‘dat kan je nu nog niet zeker weten’, en/of aan het idee van een ‘goed Antropoceen’ en/of aan positieve sociale tipping points, en/of aan tegenwicht willen bieden aan fatalistisme&doemdenken&stelligheid, en/of met verwijzingen naar eerdere sociale kantelpunten in het jaar des heren zus en zoveel, dan,

ja dan is het wel goed te beseffen wat er gebeurt in onze grootste planetaire sfeer, waarvan we gevolgen nog niet of nauwelijks merken, en wat uniek is in de mensengeschiedenis, en die de verwijzingen naar Holocene voorbeelden nogal tamelijk relativeren, en die ons keihard en rauw op ons dak zal komen vallen, en waarvan de kracht volkomen overmachtig is aan al het cultuurlijke, en volkomen overmachtig aan alle nog niet aangeboorde pro-socialiteit, en volkomen overmachtig aan alle convivialisme, en volkomen overmachtig aan al onze minitransitietjes en leuker kunnen we het niet maken nee makkelijker ook niet:

dat wat er gebeurt in de oceanen.

De oceanen vangen tot nu toe de meeste energietoevoeging op, heel veel meer dan de atmosfeer, neemt de meeste CO2 op, meer dan de bossen.

Moet je dat uitdrukken in geld? Dat wordt gedaan in het artikel https://scientias.nl/de-opwarming-van-de-oceanen-kost-vreselijk-veel-geld-bijna-verdubbeling-van-schade-door-co2-uitstoot/

Moet je dat uitdrukken in de kracht van atoombommen? Dat wordt gedaan in het artikel https://scientias.nl/de-oceanen-braken-in-2025-alle-hitterecords/

Kennelijk moet het op metaforische en symbolische wijze (wat is geld - met name wanneer er geen onderpand meer is) worden uitgedrukt omdat we ons kennelijk geen voorstelling kunnen of willen maken van het effect op onze affecten in de toekomst; omdat we ons geen voorstelling kunnen of willen maken van ons toekomstig luctor zonder emergo; omdat we ons geen voorstelling kunnen of willen maken van de betekenis voor lijden, ellende, onheil; omdat we ons geen voorstelling kunnen of willen maken van de ongekende planetaire schaal en ongekende onomkeerbaarheid in de mensengeschiedenis.

Wordt het opgelost? Jazeker, het wordt zeker opgelost. De vorige massa-extincties zijn immers ook opgelost. Is het fatalistisch? Neen! Er wordt immers een oplossing gezien?

-

“Vorig jaar werd ook een nieuw record gevestigd voor de warmte-inhoud van de oceanen, waarbij de oceanen meer dan 90% van de warmte absorbeerden die werd vastgehouden door de toenemende concentraties broeikasgassen in de atmosfeer.” “In 2025 voegden de oceanen 39 keer meer warmte toe dan het totale jaarlijkse energieverbruik van de mensheid.” https://www.carbonbrief.org/state-of-the-climate-2025-in-top-three-hottest-years-on-record-as-ocean-heat-surges/

“Omdat meer dan 90% van de energieonbalans (EEI) van de aarde in de afgelopen halve eeuw zich in de oceaan heeft opgehoopt, zijn de stijgende oceaantemperatuur ( T ) en de warmte-inhoud van de oceaan (OHC) essentiële klimaatvariabelen voor het monitoren, begrijpen en voorspellen van klimaatverandering (bijv. Rhein et al., 2013; Hansen et al., 2011; Trenberth, 2022; Trenberth et al., 2009; von Schuckmann et al., 2020; Cheng et al., 2022a).” “Samenvatting en conclusies: “… . Ten tweede leidt de toepassing van CODC-QC in IAPv4 tot een sterkere opwarming van de oceaan in het afgelopen decennium dan WOD-QC in IAPv3, omdat WOD-QC meer positieve temperatuuranomalieën verwijdert dan CODC-QC. Dit zou kunnen betekenen dat de toename van de oceanische warmte-inhoud nog steeds enigszins wordt onderschat en een diepgaand onderzoek verdient.” https://essd.copernicus.org/articles/16/3517/2024/

“Onderschatting” + “nog steeds”: deze combinatie, hoewel wellicht verklaarbaar (ongekend terrein, wetenschappelijke voorzichtigheid, connectie met politiek vaarwater), lijkt mij inmiddels wel een bekend en algemeen en problematisch patroon op het gebied van de klimaatwetenschappen te zijn. Plus daarbij: de rapportages van het IPCC lopen altijd behoorlijk achter.

“… voegden de oceanen 39 keer meer warmte toe dan het totale jaarlijkse energieverbruik van de mensheid” Is hierin niet de onvoorstelbaarheid, ook omtrent de krachtsverschuivingen binnen de toenemende natuur-cultuurverstrengeling gelegen? De mensheid voegt ieder jaar een onvoorstelbare hoeveelheid energie toe aan het aardsysteem, en dat moeten we dan nog eens vermenigvuldigen met 39 om ons een überhaupt een voorstelling te kunnen maken van wat er in de oceanen gebeurt? Dit roept (bij mij) nogal wat vragen op omtrent Betekenis, gezien de hardnekkigheid van de trends en de bronoorzakelijkheid.

Alle Antropocene verandering moet volgens mij in relatie worden gezien met achter en onder de gelegenheidsoorzaken gelegen bronoorzakelijkheid, omdat die primaire bronoorzakelijkheid niet getransformeerd of beheerst of gemanaged kan worden, zelfs een beheerste bevolkingsreductie niet, zo blijkt.

Het kan toch niet anders dan dat het overmachtige natuurgebeuren met enorme kracht terug slaat op al het cultuurlijke gebeuren (als inmiddels onaangepaste secundaire nichevorm van de naturende Natuur in de zin van natuurlijke Zelforganisatie), in negatieve zin?